Blog > Komentarze do wpisu
Zygmunt Krasiński

Z OKAZJI ROCZNICY URODZIN (19 lutego 1812 r.)

  • Co­kol­wiek będzie, co­kol­wiek się sta­nie, Jed­no wiem tyl­ko: spra­wied­li­wość będzie, Jed­no wiem tyl­ko: Pol­ska zmartwychwstanie. 

  • Jes­tem is­totą, której przez­naczo­no: żyć sa­mej i sa­mej umierać. 

  • Du­ma bez po­kory - to próżność; po­kora bez du­my - to podłość. 

  • Dość już długo - dość już długo

    Brzmiał na stru­nach wie­szczów żal!

    Czas uderzyć w strunę drugą

    W czynów stal! 

  • Nie­szczęście jest jak miłość, wiąże ludzi ze sobą. 

  • Czas ma nadzwyczaj coś gorzkiego w sobie! 

  • Później czy wcześniej krzyw­da w los się wciela i w sieć skrzyw­dzo­nych chwy­ta krzywdziciela! 

  • Kto się poświęcił dla dob­ra ludzi, po­winien o ich sądzie zapomnieć. 

  • Po­kojem myśli i po­wagą ciała dzieją się wiel­kie czyny. 

  • I świat ten cały był giełdą bez Boga. 

  • U ludzi mar­ne słowo jest także potęgą. 

  • Dro­ga zba­wienia pro­wadzi tyl­ko przez męczeństwo, to smut­ne pra­wo te­go świata, ale jed­nak pra­wo. Męczeństwo po­niżenia jest naj­gor­szym z męczeństw... 

  • Im dzieło bliższe ce­lu, tym ciszej pielęgno­wać je trzeba. 

  • Ja­ko księżyc na niebie, tak dzieje na­rodów na ziemi wzras­tają, by maleć. 

  • Kto jest poetą, ten nie żyje długo. 

  • Kto się wa­ha, ten urodził się do słów, nie do czynów. 

  • Zbyt­ki ma­terial­ne i nędze ma­terial­ne są zaw­sze wiel­kim mil­cze­niem ducha czy in­dy­widuów, czy na­rodów - jest to życie zwierzęce na naj­wyższym lub naj­niższym szczeb­lu swoim. 

  • Z fal ta naj­gorzej huczy, co się ma roz­bić na piasku. 

wtorek, 19 lutego 2013, mosaika

Polecane wpisy

Biblioteka Kwiryny

Wypromuj również swoją stronę